برنامه های تاکتیکی را می‌توان طرح و برنامه ای مدون برای آمادگی و پیشبرد طرح ها و سیستم های تبلیغات دانست. در این برنامه سعی می‌شود راهکارها، فنون و شیوه های پیشبرد اهداف تبلیغاتی مشخص شود می‌توان با ترکیبی از برنامه ی بازاریابی، برنامه ی تبلیغات و سیستم تبلیغات، برنامه ای تاکتیکی برای فعالیت تبلیغاتی طراحی و تدوین کرد

این اصطلاح در مبارزه ها و جنگ ها کاربرد دارد در حوزه تبلیغات می‌توان تبلیغات مشکوک و جنبش های تبلیغاتی رقبا را حرکات تاکتیکی تبلیغات نام نهاد. این اصطلاح در تبلیغات نامزدهای ریاست جمهوری و مجلس بیشتر به کار می‌رود، چون رقبا با حرکات تاکتیکی خاص سعی می‌کنند طرفداران بیشتری را به سمت خود جذب کنند.

اطلاعات تاکتیکی به آن بخش از اطلاعات رقابتی گفته می‌شود که برای نیروهای خودی بسیار حیاتی است و یا به دست آوردن این اطلاعات می‌توان از حرکات بعدی رقیب آگاه شد و واکنش مناسبی با توجه به آن نشان داد. این اطلاعات در تبلیغات به ویژه بازاریابی اطلاعات بسیار حیاتی است زیرا بیشتر تصمیم ها و برنامه های تبلیغات و بازاریابی از ان تاثیر می‌پذیرند و هر اندازه این اطلاعات مناسب تر باشد تصمیم‌گیری‌ها با بینش و آگاهی دقیق تری صورت می‌گیرند. گاهی شرکت ها برای بدست آوردن اطلاعات فعالیت های جاسوسانه ای نیز انجام می‌دهند.

به عملکرد مدیران، مشاوران و مجریان تبلیغات که نقش کنترل و نظارت تاکتیکی  تبلیغات را بر عهده دارند، فرماندهی تاکتیکی گفته می‌شود

در جنگ های سیاسی و غیر سیاسی دفتر مرکزی که تصمیمات و برنامه های تاکتیکی را تنظیم و به اجرا می‌گذارد مرکز عملیات تاکتیکی است. درشرکت ها و موسسه ها نیز جلساتی در دفتر تبلیغات یا دفتر مدیر عامل تشکیل می‌شود که می‌توان از ان به عنوان مرکز عملیات تاکتیکی تبلیغات نام برد.

و اما تکنیک واژه ای است که ریشه ی یونانی دارد و در بسیاری حوزه ها از جمله صنعت، هنر و … به کار می‌رود. در مقابل واژه ی تکنیک در فرهنگ لغت آمده است:

فن اصطلاحات و قواعد فنی، فنون، اطلاعات فنی، رموز فنی، نکته ی فنی صناعت، اسلوب کار، روش یافن اجرای کار، اسلوب شگرد، اصول مهارت روش فنی شیوه و … این اصطلاح در علوم مختلف مانند مهندسی ، معماری، روانشناسی، بازرگانی، و هنر و …. نیز کاربرد دارد برای نمونه در هنرهای تجسمی ممکن است اثری از یک هنرمند با تکنیک مدادر نگی یا تکنیک رنگ و روغن خلق شود. در ادبیات هر نویسنده ای تکنیک خاصی دارند بازیگران در تئاتر یا تلویزیون تکنیک‌هايی خاصی دارند که کارگردانان به آن توجه می‌کنند. هر هنرمند، ورزشکار، متخصص یا دانشمند می‌تواند تکنیک هایی ویژه داشته باشد که گاهی این تکنیک ویژه با نام وی پیوند می‌خورد برای نمونه تکنیک پیکاسو[1] در نقاشی بیشتر با تکنیک او در طراحی آمیخته شده بود یا تکنیک کارگردانی مانند تکنیک ابراهیم حاتمی کیا یا پیتر جکسون[2] کاملا مشخص است مخاطبان می‌توانند بادیدن چند صحنه از هر اثری به تکنیک آن اثر و حتی شخصی که آن تکنیک را به کار برده است پی ببرند.